Het is officieel. Ik heb een virale infectie.
Moet veel pijnstillers nemen en ook een walgelijke keelspay (smaakt naar kauwgom).
Het is officieel. Ik heb een virale infectie.
Moet veel pijnstillers nemen en ook een walgelijke keelspay (smaakt naar kauwgom).
Ik voel me belabberd. Heel mijn lijf voelt pijnlijk stijf aan. Mijn keel doet pijn en mijn sinussen doen ook al aanstalten om mij het leven zuur te maken. Volgens mij maak ik koorts ook, maar dat weet ik natuurlijk niet heel zeker aangezien ik geen thermometer op kot heb liggen.
Dit kon natuurlijk op geen slechter moment komen. Deze week krijg ik mijn laatste lessen. De laatste loodjes. De laatste aanwijzingen en duwtjes in de rug om met een gerust hart aan de blok en de examens te beginnen.
En net nu word ik ziek…
Pas op, het kan ook de vermoeidheid zijn, want ik heb vannacht door de kou niet genoeg geslapen. Laten we daarop hopen. Vanavond kruip ik in elk geval vroeg onder de wol.
Na een hele nacht in een bolletje te hebben liggen klappertanden, ben ik op dit moment doodmoe. Ik had dan ook de moed niet om daarnet de kou/regen/wind/donkerte te trotseren om naar de les te gaan.
Het is weer zover. Het sluimerde al een tijdje, maar nu, na de eerste echte vriesnacht is het er helemaal. Niet meer te ontwijken. Die gruwelijke, stille, wanhopige eenzaamheid die winter heet.
Spannende activiteiten all the way; voor iedereen behalve voor mij. Agenda’s barsten van de feestjes en recepties, en iedereen doet alsof dit de gezelligste tijd van het jaar is, terwijl ik alleen op mijn kot zit. Met een loopneus op de koop toe.
Het is bijna examentijd. Pff…
Ik ga mijn kitscherige plastieken kerstboompje zetten en decoreren, nah! Wie weet beuren de flikkerende, kleurige lampjes mij wel op.
Door dit weer stuur je je hond niet?
Wellicht niet, maar ik moest er toch wel door vanochtend. Ik heb twéé paraplus op mijn kot:
Nogal doorweekt, verwaaid en verkleumd toegekomen op school.
Spaanse les was vandaag nog moeilijk ook.
Recente reacties