Deze ochtend rond half zeven rinkelde mijn moeders gsm. Mijn vader antwoordt en krijgt dit te horen:

Dag Papa!!

Daarna wordt er ingehaakt.

Niets vreemds aan, behalve als je bedenkt dat ik enig kind ben en dat ik om half zeven nog een beetje aan het na’snooze’n was in mijn bed op kot. Mijn gsm stond trouwens niet eens aan. Enkele paniekerige voicemails van mijn moeder waarom ik gebeld had en waarom ik nu niet meer antwoordde.

Ik krijg er nogal de kriebels van als ik eraan denk. Wie doet nu zoiets?