Nelly Furtado – All Good Things

Verantwoordelijk

Volgend semester heb ik een vak genaamd Projecten I. Eén groot groepswerk. En ik ben de verantwoordelijke van mijn groepje – geen idee hoe dat zover gekomen is.
Nu ja, deze ochtend om 8 uur ging de inschrijving op de digitale leeromgeving van de school open, en was het dus mijn taak om ons groepje in te schrijven. De bedoeling is om eerst een mail te sturen naar de lector (die stuurt dan bevestiging) en je dan in te schrijven.

Ik heb per ongeluk maar 5 uur geslapen deze nacht, was het gisteren een beetje vergeten dat ik vandaag vroeg zou moeten opstaan. Ach ja, het punt is dat ik een beetje moe ben en dat ik wil dat het wat vooruit gaat.
Te veel gevraagd natuurlijk: de mail is gestuurd, maar de lerares stuurt geen mail terug. Ook snap ik niet goed hoe je je kan inschrijven… misschien wordt het duidelijker als ze mij een mail terug zendt?

:s

Update: ‘t is in orde. Het lag niet eens aan mij!

I exuberate fantasticisms

En die zot deed ook nog mee aan American Idol

Oef

 Veel mensen hadden het me al aangeraden om buitenshuis te gaan leren en daarom ben ik vandaag in de nieuwe bibliotheek van de faculteit van de economie gaan studeren. Ik was daar nog niet geweest, en het moet gezegd: zeer mooi gebouw!! Het is er on-ge-lofe-lijk stil. Alles ging goed – ik kon me zelfs concentreren, stel je voor – totdat de bibliothecaresse mij de les kwam spellen over mijn flesje water. Ik zat aan een bureau mijlenver van de computers en van de boeken. Ik had het niet erg gevonden, mocht ze mij haar opmerking beschaafd hebben toegefluisterd. Ik was daar namelijk al een hele tijd verwoede pogingen aan het ondernemen om zo geruisloos mogelijk te bewegen (het was daar echt hyperstil! ).  Ze deed het echter op een heel erg luide en neerbuigende manier, zodat iedereen het heel goed zou horen. En ze noemde me “juffrouw”…

Grr… nou ja, ik heb mij geëxcuseerd. Ben mijn fles (waar er trouwens nog maar een goeie slok inzat) in mijn kluisje gaan steken, en heb mij terug neergezet. Daarna was mijn concentratie wel zoek. Helemaal. Kon niet meer stil zitten. Kon niet meer naar dat saai Frans kijken.

Na daar nog een minuut of tien te hebben rond gekeken, ben ik naar een vriend zijn kot geweest, daar niet ver van. Die heeft nog een stukje piano voor mij gespeeld. Gezellig. Mooi ook. Ik hou erg van Chopin

Daarna kaaskroketten en nog meer kroketten gaan eten in De Brug. Goedkoop, maar echt niet lekker. En nu zit ik dus weer op mijn kot. En moet ik weer aan dat rottig Frans beginnen.

Iedereen die vingers en/of tenen vrij heeft mag morgenochtend duimen vanaf kwart na acht .

Dag van de Poëzie

dolce far niente

ijver is mijn vader
maar de luiheid is een moeder

ik zuig mij aan haar welgevallen
vol van tijd
en wiegedein, gedragen op haar rug
de uren zoet

de zon is netjes
en de maan
zit goed

waaraan ik niet begin
hoeft niet voleind
en dromen
blijven altijd over

eind

Ellen Joris schreef dit toepasselijk gedicht.

Om eerlijk te zijn, ik snap poëzie niet. Ik vind er niets aan. Schilderkunst, literatuur, beeldkunst, architectuur, liedjes, alles wat je wilt. Kan er allemaal van genieten, bewonderen, maar gedichten… mnee… snap het nut meestal niet.

Ik ben niet slim

Oeioeioei… ai ai…
Dom-dom-dom!
Dwaze ideeën tot en met!

Ik durf het haast niet zeggen, zelfs niet op ‘t internet.

Wel, hier gaan we dan maar: ik ben gisterenavond nog maar es naar de cinema geweest. En daarna ben ik dan maar blijven slapen bij mijn vriend (Voor de geïnteresseerden: niet vriend-vriend, die heb ik niet.) En nu is het half twaalf ’s middags en ben ik net thuis en heb ik morgenochtend examen. Morgenochtend!! Een examen waarvoor ik nog niet echt veel heb gedaan. En nu zit ik hier dus nog meer tijd te verspillen met het allemaal nog es te herhalen.

Cashback dan toch nog gezien – zeer goed! Het verhaal breit verder op de kortfilm van enkele jaren geleden (zie hierboven de volledige kortfilm Cashback).

En nu ga ik studeren!!! x

Solden

Ja, ik ben nu nog naar de solden geweest, ja.
Met mijn moeder, ja.
En ja, ik kan mijn tijd ook wel wat beter besteden, ja.

Maar toch zie hier de buit:

• Zwart bloesje
• Grijs vestje
• Bruin lederen riem
• Zwarte oorringen
• Kettinkje met allerlei hangertjes

En ik ben ook een pannenkoek met boter en bruine suiker gaan eten bij Gwenola… mmm.

Regenboog

Zo een schone regenboog dat ik hier uit mijn raam zie. En dat terwijl ik moet blokken…

Bodyrox ft. Luciana – Yeah Yeah

The Prestige

Uiteindelijk ben ik niet naar Cashback gaan kijken. Jammer.

Mijn gezelschap wou liever The Prestige zien, een drama met in de hoofdrollen Hugh Jackman, Christian Bale, Scarlett Johansson en David Bowie.

“Dit is het mysterieuze verhaal van twee magiërs die in een intense rivaliteit verwikkeld zijn. Hun hele leven wordt beheerst door een geobsedeerd streven de beste te zijn. Hun listen en afgunst dreigen op termijn gevaarlijke, zelfs dodelijke gevolgen te krijgen.”

Jackman en Bale spelen samenwerkende jonge goochelaars totdat de vrouw van Jackman sterft op het podium door de schuld van Bale. Vanaf dan worden ze elk grote goochelaars en boycotten ze de trucs van de andere. Tegelijkertijd zoeken ze steeds naar nieuwe, betere trucs om het publiek te lokken en verbazen. Ze gaan echter steeds verder om hun doel te bereiken en uiteindelijk ontploft de hele situatie met de dood van Jackman. Bale wordt opgesloten en ter dood veroordeeld voor de moord op Jackman. Ondertussen zijn er al enkele mensen doodgegaan en vooral veel vogels.

 

Ik vond de film een beetje moeilijk om te volgen. Het kon ook aan mij liggen Op het einde wordt wel alles duidelijk. Niet echt een fantastisch goeie film, maar zeker niet slecht. Een aanrader voor mensen die houden van geheimen, vermommingen en goocheltrucs.

Oh ja, David Bowie zag er heel erg oud en opgezwollen uit…