Elke dag apprecieer ik Wim Helsen meer en meer Je kent hem wel, de man van Vrienden van de poëzie op het einde van Man Bijt Hond.

In het begin vond ik die mens zeer onaangenaam. Maar nu betrap ik er mezelf er vaak op dat ik met een brede glimlach zit te luisteren naar het gedicht dat hij voorleest. Daarnet vond ik het trouwens jammer dat zijn tekstje zo kort was…